Het begon met een schipper.

Wiebe Jonkman voer in de jaren dertig als turfschipper over de Zuiderzee, van Drenthe naar Den Haag, met de Laakhaven als thuishaven. Met zijn tjalk De Twee Gebroeders. Op de foto is het schip te zien, in de haven van Dordrecht.

Wiebe kwam uit een familie van zeevaarders. Zijn vader, Wiebe senior, was eveneens schipper. Hij kocht het schip, en Wiebe junior mocht er op varen. Tussen 1931 en 1938 was het eigendom van de familie Jonkman.

Wiebe was eerst schipper en later steenkoolhandelaar in Den Haag. Hij begon met een kar en reed later met paard en wagen zijn kolen rond.

Dat paard had karakter. Volgens het familieverhaal werd Wiebe ooit ingehaald door een koets met koningin Wilhelmina. Het paard pikte dat niet en zette, met Wiebe en de kolen achter zich aan, de achtervolging in.

Een mooi verhaal, maar voor Carbonauta zit de echte verbinding ergens anders. Wiebe bouwde zijn bestaan op in een wereld waarin omstandigheden voortdurend veranderden. Op het water én aan wal moest je weten waar je stond, wat je aankon en of wat je had opgebouwd bestand was tegen wat eraan kwam.

Datzelfde principe vormt de kern van Carbonauta. Wij onderzoeken waar een organisatie sterk staat, waar iets begint te kraken en wat nodig is om koers te houden.

De wereld verandert.

Het principe niet.

Martijn is de kleinzoon van Wiebe. Hij is verantwoordelijk voor de inhoudelijke voorkant van Carbonauta.

Hij ontwikkelt de methodiek, stelt de vragen, vertaalt complexe ontwikkelingen naar begrijpelijke taal en zorgt dat uit een analyse ook daadwerkelijk een bruikbaar advies komt.

Want een systeem kan technisch perfect werken, maar als niemand begrijpt wat eruit komt, heb je er weinig aan.

Martijn zorgt ervoor dat Carbonauta niet alleen meet.

Het moet betekenis geven.

Paul is verantwoordelijk voor de technische achterkant.

Hij bouwt de systemen, logica en infrastructuur waarmee Carbonauta kan analyseren, verbanden kan leggen en aanbevelingen kan omzetten naar een werkende omgeving.

Veel van zijn werk zie je niet. (Dat is precies de bedoeling).

Paul bouwt wat ervoor zorgt dat Carbonauta werkt. Martijn zorgt dat je begrijpt wat het betekent.

Wiebe Jonkman moest weten wat zijn schip aankon, waar hij voer en wat er onderweg kon veranderen. Later gold hetzelfde voor zijn handel aan wal.

Vandaag zijn de omstandigheden anders. Organisaties hebben te maken met AI-systemen, digitale infrastructuur, veranderende klantvragen en technologie die steeds zelfstandiger wordt.

Maar de fundamentele vraag blijft hetzelfde: houdt wat je hebt gebouwd stand wanneer de omstandigheden veranderen?

Daar begint Carbonauta.